ZOR BİR YIL OLDU…
Sancılı günlerden geçtiğimiz gerçeğini bilmem hatırlatmama gerek var mı?
Ancak, Mutlaka zorluğun yanında kolaylık vardır ilahi hitabının verdiği umut ve teselli ile sürüp gidiyor hayat.
Duygudaşlığımızı, “toplu vurdukça yürekler onu top sindiremez” şeklinde tarif eden merhum Akif, bu gerçeği manevi boyutuyla dile getirmiş. Ne güzel dizeler söylemiş her satırı ders niteliğinde….
Ve Akif, İstiklal marşımızın her cümlesinde farkındalığın sürdürebilmesi için ne lazım geldiğini aslında ilan etmiş. Kanaatimce asıl meselemizde budur. Ortak değerlerimiz karşısındaki samimiyetsiz tutum ve tavır, bizim kırılma noktamızdır. Bu vesileyle Vefat yıldönümü sebebiyle Merhum İstiklal Şairimizi Rahmet ve minnetle anıyorum.
Hak ihlallerinin gerçekliğinde, insan onurunun rencide edilerek, insana dair ne varsa tarumar edildiği talihsiz bir süreç bugün dünyanın yaşadığı.
Bu, aynı zamanda İnsanın yaptıklarından dolayı karada ve denizde bozulmadan bahseden İlahi gerçeğin dışavurumudur.
Dünya ölçeğinde Adaletin gücü yerine, gücün adaletinden medet bekleyenlerin çoğalması ciddi bir çelişki olarak karşımızda.
Bu durum elbette sürdürülebilir olmaktan uzak, sancılı bir süreçtir. Ancak etkileri bakımından ciddi tesirler, izler bırakacağı kesin.
İnsanlığa demokrasi dersi vermekle meşgul batı, kapitalist açgözlülüğün şehvetiyle, geri kalmış veya geri bırakılmış üçüncü dünya ülkelerine silah satarak o bilindik tavrını sürdürmeye devam etmiştir.
İkiyüzlü politik münafıklık, her geçen gün daha fazla insan kanıyla, canıyla beslenen bir canavar gibi sömürdükçe semiriyor.
Alabildiğine bencil ve bir o kadar da kazanma tutkusu, insan merkezli evrensel kararların alınmasına engel oluyor.
İnsanlığın gidişatına yön vermesi ve onu her türlü taciz ve tasalluttan, hak ve hürriyetine kastedecek muhtemel tehlikelerden korumak için kurulmuş uluslararası kurumların iflasına şahit olduk bu süreçte.
Hümanist yaklaşımların tamamı içi boş ve avutmaya dönük manevralarmış meğer.Gazze’de ki dramla bunu bir defa daha anlamış olduk.
Zihinlerin ideolojik saplantılarla bloke edilerek, insanlığın sonu belirsiz bir maceranın zemininde nice felaketle yüz yüze gelmesi kaçınılmazdır.
Bunun yanısıra,
Çevreye verilen zarar maalesef yine insan kaynaklı. Doğayı, doğal yaşamı adeta insandan korumak gerektiği fikrine yoğunlaştım.
Havamızı, suyumuzu, yediğimizi içtiğimizi, zehre çevirmek için yarış halindeyiz.
Dünyaya nizam vermek gücünü kendinde gören, kerameti kendinden menkul güç odakları planlarını uygulamakta çok aceleci ve kararlılar
Eli kolu bağlı bir acizlik içinde, kendi içinde bile karar alabilmek gücünden mahrum bırakılmış İslam devletlerinin çaresiz halleri bunun en bariz göstergesidir.
Gazze başta olmak üzere İslam dünyası ve hatta Türk dünyası ekseninde bitmeyen oyunlar. Asıl garip olan, oynanan rezil oyunları fark edecek basiretten mahrum bir kadercilikle ömür tüketmektir.
Sorunlarına bakışın, farklı beklentilerle adeta eksen kaymasına yol açması kaçınılmaz görünüyor.
Mübarek İslam’ın, insanlığa kurtuluş reçetesi sayılacak referanslarından istifade edememek talihsizliği.
Şiddet ve bitmeyen fitne sarmalında bir İslam dünyası, yazık ki oynanan oyunların, kurulan kumpasların ortasında, kaybettiği bereketli ve izzetli geçmişini ve günlerini aramaya devam edecek gibi görünüyor.
Bu genel durumla birlikte, peygamber nasihati olan, “bir delikten iki defa ısırılmama “temkinli, tedbirli olma ödevinden habersizmiş gibi yaşamak, izahı mümkün olmayan bir başka garabettir.
Tuzak kuranlar var elbet, ama tuzağa düşen kim?
Tuzak kuranın niyetinin kirliliğinden eminiz de tuzağa düşenin sorumluluğundan ne haber?
Sağını, solunu, önünü, arkasını görmekten aciz,
Feraset ve basiret fukaralığının bu kadarına bir çift söz etmeyecek miyiz?
Bu bir kader mi? değilse düşülen acizliği nasıl izah edeceğiz?
En mükemmel dinin müntesipleri
En son kitabın bağlıları
Âlemlere Rahmet bir peygamberin ümmeti
Nasıl bir bilinç kaybı yaşıyor?
Barış ve Huzurun yeniden hissedildiği yeni bir yıl, sanırım hepimizin ortak dileği.
