İsrail ordusu, 10 Ekim’de imzalanan ateşkes anlaşmasının birinci aşaması kapsamında Sarı Hat’a çekildi. Kuzeyden güneye Refah’ın dış mahallelerine kadar uzanan hat, Gazze Şeridi’nin yüzde 50’sinden fazlasını kapsıyor.
SARI HAT: YAŞAM İLE ÖLÜM ARASINDAKİ SINIR
Hattı geçen veya yaklaşan Filistinliler, doğusunda konuşlanmış İsrail birliklerinin ateşine maruz kalıyor. Bölgede yaşayanlar, temel hizmetlere erişemiyor ve insani ihtiyaçlarını karşılamakta büyük zorluk çekiyor. Ancak başka gidecek yerleri olmadığı için yaşamlarını bu bölgelerde sürdürmek zorunda kalıyor.
"BURADA UNUTULMUŞ GİBİYİZ"
Gazze kentinin doğusundaki Şucaiyye Mahallesi sakinleri, Sarı Hat’a yakın olmaları nedeniyle “unutulmuş” gibi hissettiklerini belirtiyor.
Cemal Davud (35), bölgede yaşamın zorluklarını şöyle anlattı:
Temel insani ihtiyaçların hiçbiri yok. Su sadece 3-4 günde bir geliyor ve içme suyu değil. Çocuklarımız için yiyecek bulamıyoruz. Çadırlarımıza şarapnel parçaları isabet ediyor, gece tanklardan bombalar atılıyor, ateş açılıyor. Akşam ezanıyla birlikte yere siniyoruz ve hiçbir şey yapamıyoruz.
Basime Davud da yaşamın zorluğunu vurgulayarak, “Yiyecek ve içecek bulmakta zorlanıyoruz, hastalarımızı tedavi edemiyoruz. Havada sürekli uçaklar var, korku içinde yaşıyoruz. Yıkılan evlerimize geri dönmek istiyoruz.” dedi.
"ÇADIRDA BİRİ AYAKTA OLSA ÖLÜR"
Halil Hamdiyye, kampın hizmetlerden yoksun olduğunu belirterek, “Su gelmiyor, aşevlerinden yemek gelmiyor, burada unutulmuş gibiyiz. Ateş açılıyor, çadırda biri ayakta olsa başına kurşunu yer ve ölür.” ifadelerini kullandı.
Kış mevsiminin yaklaşmasıyla artacak zorluklara da dikkat çeken Hamdiyye, yardım çağrısında bulundu:
“Kışı severiz ama artık Allah’ım kış gelmesin diye dua ediyoruz. Çadırlar bizi koruyamaz, başka gidecek yerimiz yok. Çadır alacak paramız da yok.”
UFUKTA KIŞ, ELDE YIPRANMIŞ ÇADIRLAR
Ateşkesten sonra Şucaiyye’ye gelen Ummu Muhammed el-Hurukli, Sarı Hat’a en yakın mülteci kampında olduklarını belirtti. Çadırların rüzgar ve yağmura dayanıklı olmadığını, İsrail ateşi nedeniyle kurşunların çadırları deldiğini söyledi. Hurukli, çocukların korktuğunu ancak başka bir yere gidemediklerini dile getirdi.
