Sözün Ağırlığı: Bir Seçimin Ardından
Sevgili okurlar,
Kasım ayı, Yalova için sıradan bir ay değildi. Kent Konseyi seçimleri, şehrin ortak aklının nasıl şekilleneceğini belirleyecekti.
Ben bu yarışa tek kadın aday olarak girdim. Beş erkek adayın arasında, projelerimle, dosyalarımla, yılların birikimiyle... "Daha Yaşanabilir Bir Yalova İçin" diyerek.
Seçime bir gece kala, her şey değişti. Mahkeme kararıyla 12 hemşeri derneği daha seçmen listesine eklendi. Hukuken belki bir karşılığı vardı, ama akıllarda bir soru işareti bıraktı. Kent Konseyi, bir şehrin tüm renklerini kucaklamalıydı. Bir tarafın değil, herkesin konseyi olmalıydı.
Bu son dakika olayı üzerine
O gece Yalova'da istemediğimiz bir taraflaşma oluştu. Bizleri destekleyen genel kurul üyelerinin bir çoğunun tepkisi ve önerisi ile. Anadolu dernekleri federasyonu başkanı bir tarafta, biz beş dernek başkanları diğer tarafta kalmışız gibi bir görüntü oluştu. Bunun üzerine " Kişisel hırslarımızı değil, ortak duruşumuzu ortaya koyacağız." Dedik. Çünkü en istemediğimiz şey ayrışmaydı.
Ama şunu da özellikle belirtmeliyim ki, tepkimiz başkanın kendisine değildi. Çünkü Vedat bey sevdiğimiz saydığımız bir insandır.
Ayrıca bu tavrımıza kimse başka anlamlar yüklemesin, asla kişisel bir hırs değil, bir pazarlık değil, küskünlük değil, ayrıştırma veya ötekileştirme hiç değil. Tamamen gelişen olayla ilgilidir.
Sandık açıldı:
Vedat Babaoğlu 63 oy,
Mustafa Pehlivan 59 oy,
Nurten Anıl (Ben) 52 oy,
Hakan Suiçmez 13 oy
Ümüt Cessur 12 oy.
Coşkun Tuncer 11 oy
Mustafa Bey ile benim aramda sadece 7 oy fark vardı. Son üç gün kala yarışa girmiş bir adaydı ama bir zamanlar Yalova'da etkin siyaset yapmış tanınan, bilinen bir İnsan.
Anti parantez şunu da belirtmeliyim ki bir kadın ne kadar donanımlı olursa olsun herhangi bir yere aday olduğunda hep yetersiz olduğu düşünülüyor ve karşısına alternatif daha güçlü bir erkek aranıyor. Bu seçim bana bunu bir kez daha gösterdi.
Aylardır verdiğimiz emekler bir anda yok sayıldı Bu da etik miydi tabii ki değil.Bu gibi olaylar biz kadınları amaçlarından asla vazgeçiremiyecek.
En yüksek oy alan iki adayın devam etmesi için, çekildim. Üçüncü turda Mustafa Bey 122 oyla başkan seçildi, Vedat Bey 64 oyda kaldı. Ben ve diğer iki aday aday arkadaşım, yürütme kurulu üyesi olduk.
Şimdi bana soruyorlar: "Üzüldün mü?"
Evet, üzüldüm. Yalan söylemeyeceğim. O kadar emek verdikten sonra, projelerinizi hayata geçireceğiniz yere bir adım kala durmak, buruk bir duygu.
Ama aynı zamanda gururluyum. Çünkü bu şehirde bir kadın olarak şunu gösterdik: Söz vermek de bir liderliktir, sözünü tutmak da. Ben seçimi zora sokmayacağıma, Yalova için en doğru neyse onu yapacağıma söz vermiştim.
Ben başkan olmadım. Ama Yalova'nın aklında, "sözünün eri" olarak anılmak, benim için makamdan daha kıymetli.
Ve bu bir son değil. Yürütme kurulunda, aynı projelerle, aynı inançla, Yalova için çalışmaya devam edeceğim. Çünkü benim davam bir koltuk davası değildi. Daha yaşanabilir bir Yalova davasıydı.
Bazen olaya yakından değil, panoramik bakmak gerekir. Yakından bakınca 7 oy farkı görürsünüz. Panoramik bakınca, bir kadının, bir şehrin ilkeli duruşunu görürsünüz.
Kaybettiğinizde bile ilkelerinizden vazgeçmiyorsanız, aslında hiç kaybetmemişsinizdir.
Sevgiyle, saygıyla...
Nurten Anıl
